نرگس خلیلی

روحت کنار من شانه به شانه است

امشب گلایه ام فقط بهانه است
حالت گویشم چه عاشقانه است

سیصدو شست و پنج ، روزم بدون تو
یعنی که یک بهار بی تو روانه است

سیصدو شستو پنج ،روزم بدون تو
تفسیر این بهار ناباورانه است

گفتی نبایدم بودن کنار توست
شاید که بایدم ناعاقلانه است

اما نبودنت راه نرفته شد
روحت کنار من شانه به شانه است



گفتم صفای دل عشقت چه با صفاست
خانه برای تو هنوزم خانه است



جسمت برای من مصداق زنده نیست
نوع نگاه من چون شاعرانه است

حالا که هست و نیست معنی تازه شد
هستم برای نیست چه بی نشانه است

سیصدو شست و پنج زخمی که خورده ام
دردی کشیده ام که دلبرانه است

حالا چه لذتی بهتر برای من
از این شعور شعر که خالصانه است.

86/7/7

posted by narges khalili @ 10:56 AM Comments: 2